Gelders Balkon 10. Keiko Sato
Keiko Sato (1957 Uchigo, Japan) maakt vanaf 1995 naam met installaties waarbij zij de vloeren van expositiezalen volledig met zand, pigment en scherven bedekt. Boomstronken, sigarettenpeuken of glasscherven liggen in hoopjes in landschappelijke patronen over de vloer verspreid, soms verbonden door een draad, subtiele lijnen van rijst of een slingerplant. In haar installaties gaan destructie en de creatie van nieuw leven en de rol van het toeval hand in hand.
In de tentoonstelling ‘Synchronicity’ exposeert Sato vijf installaties die verband houden met het How to tell a story of my father. Tijdens de aanslagen in Amerika in 2001 verbleef Sato in New York waar zij een paar dagen voor 11 september ‘Office’ (2001) had geïnstalleerd. De installatie die bestaat uit foto’s van gebroken ramen en een tafel met computers en monitors, overgoten met gestolde was, werd door bezoekers vervolgens geassocieerd met de aanslagen. Voor Sato vormde dit de aanleiding voor een onderzoek naar de relatie tussen de geschiedenis van haar vader, die als kamikaze piloot de tweede wereldoorlog heeft overleefd, en de zelfmoordterroristen.
How to tell a story of my father heeft zich ontwikkeld tot een multimediaal project dat ingaat op de invloed van politiek op cultuur en de gevolgen van oorlog op de samenleving en op volgende generaties. In bijvoorbeeld wandvullende collages verweeft Sato snippers gescheurde oorlogsverhalen, krantenfoto’s en handgeschreven teksten tot een associatief beeldverhaal. Door het beeld en het verhaal te fragmenteren wordt het mogelijk tot de kern door te dringen en de geschiedenis vanuit een veelheid aan gezichtspunten keer op keer te herscheppen. Uit de videoserie ‘Five conversations on Japan’(2002) worden twee interviews met kunstenaars getoond, allen generatiegenoten van haar vader, en Sato’s reflectie op haar eigen positie.
In de installatie ‘Berlijn’ die een video en een collage omvat, herschept Sato de sporen en breuklijnen van deze Duitse stad aan de hand van snippers stadsplattegrond, waaraan zij haar eigen waarneming toevoegt. De installatie is zo een uitdrukking van het heden en verleden tijd van de ruimte in Berlijn.
De tentoonstelling wordt op vrijdagmiddag 17 december om 17 uur geopend met de performance How to tell a story of my father.
Museum voor Moderne Kunst in Arnhem, Utrechtseweg 87, 6812 AA, Arnhem. http://www.mmkarnhem.nl/, T 026 3775300.
Open: di-vrij 10-17 uur, za-zo 11-17 uur.
Gesloten: 25 december, 1 januari en 30 april. Toegang tot 18 jaar gratis.